خاطرات عروسکی به نام آرنیکا

من و آرنيكا

2010-10-09T03:07:00.000-07:00

آرنيكا وقتي بيخودي گريه ميكنه سعي ميكنم با جديت بهش بگم كه بزرگ شده و نبايد گريه كنه:
من: آرنيكا تو ديگه بزرگ شده نبايد گريه كني!
آرنيكا: نه من چوكولوايم (كوچولو) من گريه كردم تو دعوا كردي من دختر خوبيم
من: آره ماماني تو دختر خوبي هستي ببين چه خانم شدي بزرگ شدي نبايد گريه كني!
آرنيكا با گريه: نه من بزرگ نيستم و خامون نيستم. من آتيتام!

2 سال و 3 ماهگي

2010-10-09T02:47:00.000-07:00

تا به حال شده اينقدر وول بخوريد تا بالاخره پمپرزتون به دستگيره بالاي پنجره ماشين گير كنه و ديگه نتونيد تكون بخوريد؟؟؟؟
تا به حال شده اينقدر غر بزنيد كه خودتون از دست خودتون به ستوه بيايد و بگيد " مامان خسته شدم هي غرغر كردم"
تا به حال شده اينقدر سر مدارك مهم (پاسپورت،شناسنامه و ...) مامان و باباهاتون بريد تا آخر اونها رو بي هويت كنيد
*************************************************************************************
چهارشنبه چهارده مهر با عمو كامبيز و خاله پريسا و كوروش شيطون تر از آرنيكا رفتيم خانه دريا!هوا كلا" خوب بود هر سه روزي كه ما اونجا بوديم بارون ميومد ولي هوا سرد نبود. من يكي واقعا" به اين مسافرت نياز داشتم. از اونجا كه يك هفته بيمار داري واقعا" خسته ام كرده بود. بنابراين با اينكه بدون آمادگي قبلي بود ولي در عرض يكساعت تمام ساكها رو پيچيدم و ساعت 5 بعد از ظهر راهي سفر شديم. برخلاف نگرانيهاي من و خاله پريسا، آرنيكا و كوروش خيلي خوب با هم كنار اومدن و اصلا" با هم دعوا و كتكاري نداشتند. بلكه بعضي وقتها آرنيكا فكر ميكرد مامان كوروشه و تازه غذاش رو هم ميداد و خيلي هم مراقبش بود.
حداقل وقتي خاله پريسا ميخواست كوروش رو بخوابونه و كوروش به شدت تقلا ميكرد كه نخوابه آرنيكا به حمايت از كوروش به خاله پريسا يورش ميبرد كه " مامانش ولش كن"
اين بار سعي كردم زياد آرنيكا رو محدود نكنم و دختركم با خيال راحت و بدون نگراني از كثيف شدن خودش و لباسهاش حسابي بازي كرد و جالبه كه 400 گرم به وزنش اضافه شد. آرنيكا در حال حاضر بعد از مريضي اش 14.400 كيلو و قدش 92 سانت شده. تصميم گرفتم از اونجا كه با هر نوع گل سري مشكل داره، دوباره موهاش رو كوتاه كنم چون دائما" تو چشماشه .
فعلا" كه بنده هم بخاطر ايشون خونه نشينم و اصلا" كار از دستم در رفته! تا بعد ببينيم كه كي ايشون اجازه ميده بنده به كارهام برسم!

راستي روز كودك مبارك!

گفتگوهاي آرنيكايي

2010-10-02T23:40:00.000-07:00

آرنيكا رفته بود رو ميز ناهار خوري و پدربزرگش نگران از اينكه يك وقت نكنه از روي ميز بيافته!

اله بابا: بابا يكي اين بچه رو از رو ميز بياره پايين!
آرنيكا: من بچه نيستم. من آتيتام!
***************************************************

آرنيكا در بيمارستان با ديدن پرستار بخش:
من اين خامون (خانم) رو نيخوام! من دكتر نيخوام! نه من سوزن نيخوام
من: پس چي ميخواي؟
آرنيكا: هندونه!

***************************************************

من: آرنيكا بدو بريم جيش!
آرنيكا: نه رفت بالا

****************************************************

من: آرنيكا خانم دفعه آخرت باشه سر وسايل من ميري!
آرنيكا: نه اين ماله من (رژ لب)
من: اااااا پس اگه اين ماله تو پس ماله من كو؟
آرنيكا: نيدونم كه! حالا اين مال تو!!!!!!!!!!

****************************************************
آرنيكا: مامان بيا بازي كنيم . من عمه ما تو آتيتا!

بيمارستان كودكان تهران

2010-10-02T23:12:00.000-07:00

تقريبا" آرنيكا رو از 15 شهريور مجبور شديم بذاريم مهدكودك چون نظرمون اين بود كه مهدكودك هر چقدر هم بد باشه ولي از اينكه با بزرگترها باشه خوب خيلي بهتره! متاسفانه به علت عدم توجه به بهداشت مهدكودكها كه هيچ وقت هم درست نشده و درست شدني هم نيست !!!!!!!!!!!!آرنيكا دچار عفونت ادراري شد و باز هم متاسفانه چون پزشك معالج بيماري رو اشتباهي تشخيص دادند (با انگل!) دخملك معصوم ما دچار عفونت كليه شد و ما مجبور شديم سوم مهر بيمارستان تهران بستريش كنيم!
خوب از شرايط بيمارستان هر چي بگم كم گفتم! احتمالا" خيلي ها ميدونند كه تو بيمارستانهاي ايران واقعا" هيچ نوع استاندارد خاصي وجود نداره و براساس قانون يجوج مجوج عمل ميكنند! چهارم مهر آرنيكا رو براي اسكن كليه برديم مركز پزشكي هسته اي ياس كه باز هم اونجا متاسفانه خيلي مورد استقبال شديد مسئولين اون مركز قرار گرفتيم. من كه خودم حسابي كيفور!!!!!! شدم از اين همه تحويل گيري مراجع مربوط به سلامت جسم و روح انسانها.... اين جور جاها آدم روزي صد بار آرزوي ديدن عزرائيل رو ميكنه ولي حاضر 5 ثانيه با اين آدمها دمخور نشه!
خوب بعد از كلي ناز كشيدن مسئولين مركز ياس بالاخره اين حقير سراپا تقصير رو آدم حساب كردند و با كلي منت جواب آزمايش مريضي كه با آنژيوكت از بيمارستان اونجا فرستاده شده بود رو دادند. خدارحم كرده بود كه جناب آقاي دكتر عباس مدني سفارش اورژانسي كرده بودند وگرنه خدا ميدونست احتمالا" به جاي 7 ساعت معطلي 7 سال معطل ميشديم.
خلاصه دوباره برگشتيم بيمارستان. آرنيكا واقعا" تحمل بيمارستان رو نداشت . طفلي عين دو شبي كه اونجا بوديم نخوابيد و خود اين موضوع باعث ميشد اين بچه بيشتر عصبي بشه.صبح روز پنجم جناب دكتر دستور مرخص كردن آرنيكا رو به شرط كشت ادرار دادند و آرنيكا چون ترسيده بود متاسفانه ما نتونستيم در بيمارستان ازش نمونه بگيريم و بنده به قول اينكه حتما" همون روز نمونه رو به بيمارستان ميرسيونم اجازه مرخصي از پرستار بخش رو گرفتم و ما بالاخره مرخص كه نه آزادددددددددددددددد شديم!
پنجشنبه هشتم مهر دخترم رو برديم براي اسكن مثانه و خدا رو شكر برگشت ادرار نداشت و وقتي جواب عكسها و آزمايشها رو دكتر ديدند نظرشون اين بود كه از خطر جستيم!
حالا دختركم بايد يك ماه آنتي بيوتيك سفكسيم بگيره و تازه بعد از يكماه دارو عوض خواهد شد!
دختر قشنگم انشااله هميشه سالم و سرحال باشي و من هميشه خنده هات رو ببينم.

سخنان شيرين دخملك

2010-08-13T01:14:00.000-07:00

مامان: آرنيكا كجايي؟
آرنيكا: اينهام!

*********************

وقتي ضمير سوم شخص مفرد با اول شخص مفرد تلفيق ميشود:

مامان: آرنيكا اين مامان كيه؟
آرنيكا: مامانشمه (مامانش و مامانم قاطي)

***********************
آرنيكا: پدري بيا دستاتو بيشور من تميز ايشم (بشم)
پدري: آرنيكا جان شما بايد دستاتو بشوري بعد تميز بشي.
آرنيكا: ننننننننننه (كشيده) اين من (ماله من) تميزه. تو بيشور من تميز ايشم!

آتيش هايي مخصوص سن دو سال و يك ماهگي

2010-08-10T21:54:00.000-07:00

ديروز عروسي محمود جون بودو آرنيكا خانم با مامان بتول جلوتر از بنده تشريف بردند سر عقد.... حالا در نظر بگيريد يك مامان بزرگ نسبتا" توپولي رو همراه يك نوه فرفره!!!!!!!!!
فقط همين رو بگم كه اينقدر آتيش سوزوند كه مجبور شدم بعد از عقد اونجا رو ترك كنم!

راستي يادم رفت بگم كه نوزدهم مرداد آرنيكا رو براي اولين بار تو آريشگاه موهاش رو كوتاه كرديم. عليرغم تفكرات اينجانب موهاي كوتاه خيلي بهش ميومد. وجالب اينكه خيلي خانم و بي سر و صدا نشست تا خاله سحر موهاشو رو كوتاه كنه! البته خاله سمانه براي اينكه سرگمش كنه هر پنج دقيفه يكبار براش رژ لب ميزد به درخواست شاهزاده خانم.
نميدونم چرا جديدا" بلاگر هيچ عكس رو قبول نميكنه؟؟؟؟

من و اين همه خوشبختي محاله!

2010-07-28T07:26:00.000-07:00

البته اين عكسي رو كه نمي بينيد (بلاگر هم با بنده چپ افتاده!) مطعلق به يك شيطان مو فرفري كوچولو هست كه امروز دسته گلي به آب داده كه تقريبا" باعث سكته ناقص مامانش شده و هنوز هم داره فكر ميكنه كه آيا زنده است يا بايد منتظر سكته كاملتري باشه!
بعد از ظهر امروز من و آرنيكا خانم رفتيم خونه مامان رباب، سعي كردم كه اين خانم كوچولو رو بخوابونم حالا بماند كه چقدر ترفند بكار بردم كه مجبورش كنم آروم بگيره انواع اقسام آهنگهاي موبايل رو امتحان كرد هر چي سگ و گربه تو موبايلم داشتم براش گذاشتم تا بلكه بخوابه ولي متاسفانه خودم خوابم برد! در خواب ناز بودم كه با صداي وحشتناك گروپ از خواب بيدار شدم و آرنيكا رو در كنار خودم نديدم. اينقدر وحشت كرده بودم كه منتظر بودم با فجيهترين صحنه زندگيم مواجه بشم رسيدم به اتاق عمه ما و ديدم تلويزيون با ميزش وسط اتاق و عمه ما هراسان مونده بود كه چه كنه! منم هاج و واج به عمه جون نگاه ميكردم و جالب بود كه آرنيكا رو نميديدم، قلبم تو دهنم بود و فكر كردم كه شايد آرنيكا زير تلويزيون مونده!منتظر بودم دهن عمه ما باز بشه كه يه لحظه اين وروجك مو فرفري از پشت پرده اومد بيرون! كاشف بعمل اومد كه حضرت خانم رفته بودند توپشون رو از پشت تلويزيون بردارند كه وقتي دولا شدند با باسن مباركشون زدند به ميز تلويزيون و اونو برگردوندند.
نيم وجبي كه خودش هم فهميده بود چه دسته گلي به آب داده هي راه ميرفت ميگفت عمه ما خيلي زياد دوستت دارم!
بعد من كه بهش اخم كردم با انگشت منو نشون ميداد و ميگفت عمه ما اين دعوا ميكنه!
خوب آرنيكا خانم هم كه براي عمه ما و مامان رباب حكم آيه قرآن رو داره نبايد بهش چيزي گفت براي همين خون خوردم و دم نزدم. ولي كلي خدا رو شكر كردم كه حداقل بلائي سر خودش نياورد.

تولد دو سالگي 1389

2010-07-06T23:13:00.000-07:00

خوب بالاخره نهم تير رسيد و من دو ساله شدم. اين چند وقت مامان و پدري در تدارك تولد من بودند و تقريبا" منو يادشون رفته بود!!!!!!!!!!!
مامان از دو هفته قبل دنبال يك لباس خاص برام بود و از اونجايي كه من يك دخمله 2 ساله بودم پيدا كردن لباس خاص هم قد و قوراه من خيلي سخت بود و اكثر لباسها، لباسهاي حشراتي مثل زنبور و پينه دوز و سوسك و موش و غيره بود و از اونجايي كه مامان از پايه از حشرات بدش مياد نپذيرفت بنابراين با كلي پرس و جو يك خياط لباسهاي بالماسكه تو خيابان فرشته پيدا كرد كه كارش حرف نداشت . مامان بدنبال يك لباس شخصيت كارتوني بود كه پيشنهاد لباس سفيد برفي رو به مامان دادند و خوب بالاخره اين لباس رو مامان برام سفارش داد.

براي سفارش كيك تولد مامان تقريبا" ميشه گفت تمام قناديهاي تهرون رو زير و رو كرد و بالاخره قنادي كوك نظر مامان رو جلب كرد و كيك مورد نظر من كه نه ولي مورد نظر خودش رو پيدا كرد. مامان وقتي نظر من رو خواست من كيك كرم سريالهاي بي بي انيشتاين رو تو قنادي صاحبقرانيه ديدم و دوست داشتم و انتخاب كردم ولي همونطور كه گفتم مامان كلا" با حشرات ميانه خوبي نداره بنابراين حق انتخاب رو از بنده گرفت و رفت كوك و كيك صورتي با گلهاي درشت رو سفارش داد. و به تعداد بچه هاي تو مهموني آب نبات گل براي روي كيك سفارش داد.

مهمانها حدودا" پنجاه نفر بودند كه فقط هفت تا بچه تو مهموني تولد بنده تشريف آورده بودند.
از اونجايي كه هيچ مهموني بدون حرف و حديث و خاطره نيست، مهموني تولد بنده هم دست خوش يكسري حوادث شده بود . وقتي ساعت چهار پدري رفته بود كيك من رو تحويل بگيره، ماشينش رو تو محدوده شير آتش نشاني پارك كرده بود و جرثقيل نازنين پليس هم ماشينش رو برده بود. حالا در نظر بگيريد قيافه پدر رو بهمراه كيك بزرگي در دست!!!!
خوب از اونجا كه تعداد مهمونها زياد بود مامان تولد من رو خونه مامان رباب گرفتند. و خوب براي مامان هماهنگي بين دو خانه سخت بود. چون مامان تمام كارهاي دسري و آشپزي خودش رو تو خونه خودمون انجام داد و بردن اين مواد به خونه مامان رباب خودش پروژه اي بود! براي همين مامان و پدر خودشون به مهموني دير رسيدند يعني دقيقا" پنج دقيقه بعد از اينكه مامان و پدري رسيدند خونه مامان رباب، مهمونها رسيدند براي همين مامان و پدري دست و
پاي خودشون رو خيلي گم كردند.
مامان دسر آكواريوم معروف رو براي من اقيانوس درست كرد كه خيلي خوشمزه بود (البته به نظر مهمونهاي توي تولد) ، دسر پاناكوتا هم پاي ثابت ميز دسر مهمونيهاي مامانمه، مامان رباب هم زحمت يك كرم كارامل خوشمزه رو كشيده بودند و خاله سوسن هم زحمت شيرني دوكي رو كشيده بودند. ميز شام هم شامل هشت نوع غذا بود: زبون، لازانيا، قورمه سبزي، لوبيا پلو، والاوان، كتلت، حليم بادومجون، شاورما... البته بگم كه همه اينا رو مامان با كمك خاله نوشا و مامان بتول و مامان رباب درست كرده بود.
خلاصه اين هم از جشن تولد بنده با اين همه شلوغ پلوغي
و از اونجايي كه همه خاله هايي كه تو مهموني خيلي خوشثيپ و خوشگل بودند و تو تمام عكسها بودند مامان به زور تونست اين دو سه تا عكس رو اديت كنه و اينجا آپلود كنه!

اندر مزاياي بزرگ شدن

2010-06-23T02:42:00.000-07:00

آرنيكا خانم اصولا" با تلفظ "خ" زياد موافق نيست و به جاي اون از "ه" استفاده ميكنه (هاله، هيا، هر، هوبي و....)!
خوب مثل اينكه خودش ميدونه يه جورايي داره تلفظ اشتباه ميكنه كه اين باعث خنده ديگرون ميشه بنابراين وقتي يه چيزي ميخواد كه مطمئنه براش بده از اين واژه ها استفاده ميكنه:
هاله سولو (خاله شكلات) حالا در اين مقطع هيچ خاله اي در كار نيست و ترجيح ميده به جاي مامان شي شي از هاله استفاده كنه!!!!!!!
************************
چند روزه كه آرنيكا خانم رو داريم از شير ميگيريم.تقريبا" از 25 ماه خرداد پروژه اس. زد (صبر زرد) رو پياده كرديم. وروجك اول شروع ميكنه به ليس زدن بعد كه مطمئن شد تلخي رفته با خيال راحت شروع ميكنه به خوردن.((((:
************************
جديدا" آرنيكا خودش رو داره از پمپرز ميگيره . پمپرزش رو باز ميكنه ميره روي لگنش ميشينه بعد از هر قطره جيش بلند ميشه و تو لگن رو نگاه ميكنه.... بعد خودش رو ميشوره و با دستمال كاغذي خودش رو خشك ميكنه!
************************
من: سلام آرنيكا
آرنيكا: سلام عشگ من ( عشق من)
************************
آرنيكا با قيچي دكمه هاي لب تاب رو درآورده بود.
من باعصبانيت: آرنيكا اين چه كار زشتيه ميكني.
آرنيكا: ااااااااااا مامان اين منه (ماله منه)
من: كي گفته اين ماله تو اه؟؟؟
آرنيكا: ددي
من يك دقيقه با اخم نگاهش ميكنم.
آرنيكا: مامان دوستت دارم.
مامان دوستت دارم.
مامان دوستت دارم.
*************************
پدر: آرنيكا كي ناخن هاتو لاك زده؟
آرنيكا: نيوفر (نيلوفر)" نيلوفر همكار بنده"
پدر: با اجازه كي؟
آرنيكا: ربا جون (رباب جون مادر بزرگ آرنيكا)
**************************
آرنيكا موبايل به دست: الو سلام خوبي؟
من: آرنيكا باز تو موبايل بازي كردي؟
آرنيكا: بله
من: همين الان بذار سره جاش.
آرنيكا: اااااااااا نه اين منه (ماله منه)
من: نه خير اين مال منه و تو هم اجازه نداري بهش دست بزني!
آرنيكا با لبخند شيطنت آميز: مامان دوستت دارم!

باغ خاله سوسن

2010-05-15T12:31:00.000-07:00

ديروز 24 ارديبهشت هشتاد و نه با مامان رباب و بابا علي اله اينا رفتيم باغ خاله سوسن و عمو فرنيچو.
خوب به آرنيكا خانم كه خيلي خوش گذشت. از آنجا كه رفت سر ميز توالت خاله سوسن و هر چي رژلب رو ميز بود رو امتحان كرد. از طرفي هم بچه هاي همسن و سالش هم دعوت شده بودند و خوب آرنيكا هم كه عاشق بچه!!!!!!!!!!!
موقعه خداحافظي يهو آرنيكا خانم هوس كرد همه آله (خاله)هاي تو مهموني رو بوس كنه! حالا داشته باشيد حال مامان بيچاره ايشون رو كه بايد دور باغ راه ميرفت تا دختر خانمش هر چي خاله اونجا بود رو بي نصيب نذاره! اين قسمت قضيه دردناكترين قسمتش بود كه ايشون هوس كرده بود بعضي از خاله ها رو دو بار بوس كنه و به خاله اي كه اين هماي سعادت رو دوشش نشسته بود اشاره ميكرد كه بياد جلو و دوباره آرنيكا ايشون رو مزين كنند!!!

شيرين زبوني !

2010-05-15T12:18:00.000-07:00

مامان: آرنيكا نگو
آرنيكا: بلا ببو
مامان: خوشگله خوشگلا
آرنيكا: ببو
********************

بل (بغل)
پوخور (بخور)
مامان لالا (يعني رو پاهام بخواب)
هافو (هاپو)
مو (پيشي)
ايشين (بشين)
سوسو (سوسن خانم)
مامان نتونش (مامان نكن)
تفش (كفش)
در (يعني كفش يا لباسم رو در بيار)
گاز (گاز بگيرم)
قص (قرص)
سير (شير)
اره (كره)
اند (قند)البته آرنيكا واقعا" عاشق اند شده!
انتشت (انگشتر)
اموم (حموم)
آ بازي ( آب بازي)
تا تا عباسي هدا اا ندازي
تلنگ (پلنگ)
**************************
آرنيكا از 15 ارديبهشت مهد كودك ميره ولي متاسفانه يكسري جملاتي رو ياد گرفته كه اميدواريم زودتر تركش كنه:

آرنيكا: اورو بابا (برو بابا)
مامان: آرنيكا! ديگه اين حرف رو نزنيا. باشه؟
آرنيكا: باشه!
مامان: بگو چشم
آرنيكا: چشم
مامان: باريكلا دختر خوب
آرنيكا: اورو بابا!
***************************
آرنيكا به دوست پدرش: عمو عمو عمو عمو
عمو: جان عمو
آرنيكا: آقا آقا آقا آقا
؟!!!
****************************

بيست و دو ماهگي

2010-05-15T12:00:00.000-07:00

تقريبا" يك ماهي ميشه كه خانم كوچولوي خانه ما با آلرژي فصلي داره ميسازه. وقتي براي چك آپ ماهانه رفتيم دكتر وزنش 13 كيلو و 300 و قدش 87 سانت شده بود. براي خود ما هم جاي تعجب بود كه در يك ماه سه سانت و يك كيلو و سيصد به آرنيكا اضافه شده بود. شايد همين هم باعث شد اين عروسك خانم چشم بخوره و الان سه ماهه كه سرفه هاي شديد همراه آب ريزش و احتقان شديد داره. دو هفته پيش دكتر براش چهار تا آمپي سيلين تزريقي و زيترو ماكس خواركي تجويز كرد ولي متاسفانه خوب نشد و ما مجبور شديم آرنيكا خانم رو ببريم دكتر متخصص آسم و آلرژي. با هماهنگي يكي از دوستان مامان رباب كه پزشك اطفال بودند ما رو راهنمايي كردند كه آرنيكا رو ببريم پيش دكتر مسعود موحدي! خوب دوباره ايشون تشخيص دادند كه آرنيكا هنوز چرك داره و ميبايست باز هم زيتروماكس بخوره!!!!!!!!!!!
حالا اميدورايم كه با اين همه دارو كه به خورد اين كوچولوي عروسك ما ميدند، هر چه زودتر بهبودي حاصل بشه!

خانه دريا - 1389

2010-04-03T08:12:00.001-07:00

دوم فروردين ما رفتيم خانه دريا. بماند كه تو راه كلي مونديم نه به خاطر شلوغي بلكه به خاطر اينكه وزارت راه و ترابري نازنين يادش افتاده بود تو ايام عيد هم اتوبان بابائي رو ببنده و هم قبل از امام زاده هاشم جاده رو بخاطر خط كشي بسته بوند!!!!!!!!!!!
من خيلي خسته شده بودم هم گرمم بود هم دوست داشتم راحت تو تختم دراز بكشم ولي زهي خيال باطل!
مامان با مامان رباب هماهنگ كرده بود كه ناهار رو از تهران درست كنه و ببره. جاتون خالي مامان هم يك قورمه سبزي دبش درست كرده بود كه سر هر پيچ جاده بوش بلند ميشد و دل من و پدري هي غنج ميرفت. عمه مي مي هم چندين بار رو موبايل پدر تماس گرفت كه دلمون از گشنگي غش رفت. وقتي رسيدم خانه دريا ساعت چهار و ربع بود و همه منتظر قابلمه پر از قورمه سبزي خوشمزه بودند. جاي همتون خالي!
شب اول كه ما رسيديم مامان رباب اينا يك عالم مهمون داشتند كه اومده بودند براي ديد و بازديد عيد. كلي شلوغ و پلوغ بود من هم تا تونستم به قول مامان رباب آتيش سوزوندم. خنده

نوروز 1389

2010-04-03T07:55:00.000-07:00

امسال من براي دومين بار مراسم نوروز و عيد رو تجربه ميكردم البته پارسال من خيلي كوچولو بودم و در مورد سفره هفت سين و ماهي قرمز و سمنو سر در نمي آوردم. امسال من و مامان دو ساعت مونده بود به سال تحويل با كمك پدري سفره هفت سين رو چيديم مامان رباب سال اول كه مامان و پدري باهم ازدواج كرده بودند يك سفره سبز خوش رنگ به نشاني تازگي و نو بودن بهار به مامان داد و مامان هر سال سفره هفت سين رو روي همين سفره سبز خوش رنگ ميچينه! از اونجا كه امسال روزهاي تعطيل دو روز زودتر از سال تحويل شروع شده بود هم ماماني اينا و هم مامان رباب اينا رفته بودند شمال و ما تنها بوديم.نزديك سال تحويل كه ساعت 9 و خورده اي بود خاله مرضي و عمو شهروز كه تنها بودند اومدند خونه ما و ما رو از تنهايي در آوردند من كه كلي خوشحال بودم. فكر ميكردم يه اتفاق خوبي داره ميافته كه همه لباسهاي نو پوشيده بودند و خوشحال بودند. من كه همه جا فقط گل ميديم باخوشحالي گل ها رو به مامان و پدري نشون ميدادم و ميگفتم" مامان گل" " مازي گل".
ايام نوروز رو دوست دارم چون هم مامان دائما" پيش منه و هم اينكه استرس كار و صبح زود بلند شدن رو نه تو مامان ميديدم نه تو پدري. از اونجا كه پدر امسال امتحان داشت ، مامان و پدر تصميم گرفتند كه امسال نوروز رو تو خونه بمونند و هيچ جا نرند. ولي مگه ميشه؟؟؟
فرداي روز سال تحويل تصميم گرفتند كه وسايل رو جمع كنند و برند سمت خانه دريا!

چهارشنبه سوري 1388

2010-03-18T13:06:00.000-07:00

چهارشنبه سوري امسال ما تصميم گرفتيم بريم خونه افسانه جون يكي از دوستاي خاله ناهيد و تو حياطشون چهارشنبه سوري رو جشن بگيريم. در واقعه اين اولين چهارشنبه سوري بود كه من تجربه ميكردم. چهارشنبه سوري پارسال من خيلي كوچيك بودم و مامان و پدري ميترسيدند منو بيرون ببرند. بنابراين امسال با در نظر گرفتن تدابير شديد امنيتي، به من اجازه دادند تا اين مراسم زيبا و جالب رو تجربه كنم. آتيش بازي و از روي آتيش پريدن رو خيلي دوست داشتم ولي از ترقه بازي و تق و توق اصلا" خوشم نميومد و هر موقعه خاله عسل ترقه ميزد من ميترسيدم و ميپريدم بغل پدري! مامان از اينكه من از آتيش نميترسيدم يكم نگران بود. البته من هم چندين بار با كمك پدر و مامان از روي آتيش پريدم و كلي كيفور شدم. خيلي اون شب رو دوست داشتم كاشكي هر روز چهارشنبه سوري بودااااااااا
و اما امان از دست اين بلاگر كه اينقدر فيس و افاده داره كه مامان حوصله نميكنه هر روز بياد اينجا و خاطرات منو آپ كنه. جديدا" يكسري لغت ديگه ياد گرفتم كه ماماني رو كلي ذوق زده كرده:
چتي (كتي)
ماشين
آقا
(كمي تا قسمتي البته )شعر چشم چشم دو ابرو
شعر حسني نگو بلا بگو ( اونهم قسمتي)
يه روزي آقا خرگوشه...

بيست ماهگي

2010-03-10T21:08:00.000-08:00

بالاخره بعد از چندين بار تلاش، مامان موفق شد وارد اين بلاگر بشه و بعد از اين همه مدت خاطرات منو بنويسه!
من دو هفته است كه بيست ماهه شدم :( و مامان نتونسته اينجا از شيرين كاريهام بنويسه!!!!
تمام دندونهام تقريبا" در اومدند. وزنم الان دوازده كيلو و سيصد گرم و قدم 84 سانت. نسبت به ماههاي پيش از نظر قدي هيچ فرقي نكردم دكتر به مامانم گفته بعلت تحرك زيادي كه دارم رشدم كند شده.خوب مامان از اين قضيه خيلي ناراحته و سعي ميكنه كه منو از شيطنت منصرف كنه ولي مگه ميشه؟؟!!!
اين چند وقت مامان بشدت سرش گرم كارشه ولي من هم از اينكه بيشتر وقتم رو پيش مامانم هستم خيلي خوشحالترم و احساس امنيت ميكنم. البته فكر كنم كه احساس امنيت ميكنم. ديروز يعني 18 اسفند ماه 88 من تونستم براي اولين بار خودم در دستشويي رو باز كنم. مامان كلي كيفور شده بود كه من اينقدر قد كشيدم كه ميتونم دستگيره در رو بگيرم و در رو باز كنم. خودم هم از خوشحالي مامان ذوق كردم و هي در رو ميبستم و دوباره باز ميكردم.
بعضي وقتا به قول مامان كارهاي عجيب ميكنم ولي پدري مامان رو دل داري ميده و ميگه نه داره كشف ميكنه. مثلا" چند وقت پيش رنده مامان رو گذاشتم تو پلوپز وسعي كردم در پلوپز رو ببندم ولي هر چي فشار ميدادم در پلوپز بسته نميشد. تازه آخرش كه ديگه در پلوپز رو داغون كردم فهميدم رنده بزرگه و تو پلوپز جا نميشه!
الان تقريبا" حرف ميزنم و منظورم رو ميرسونم:
آب
ماشت (ماست)
دوغ
بابا - بابايي
شير
جيش
كيه
چي؟
گل
مو (پيشي)
كلماتي كه من به درستي از اونها استفاده ميكنم خوب از يك تا ده رو هم كه بلد بودم بگم. شعرهاي مامان رو بعضي جاهاش رو ميخونم.ولي مامان توقعش خيلي بيشتره و دوست داره من زودتر شروع كنم به حرف زدن!!!!!!!!!
چند وقته كه سران قوم يعني مامان و پدر تصميم گرفتند منو رو بذارن مهدكودك، چون نظرشون اينه كه با توجه به اينكه من خيلي شيطون هستم شايد تو مهد قابل كنترل تر باشم ولي هفته پيش تو تولد نامي پسرعموم، مامان يكي از بچه ها مامان و پدر رو منصرف كرد و گفت كه دخترش دو روز رفته مهد و دو هفته است كه مريضه!!!!!!! خوب بهونه خوبي بود براي مامان كه به هيچ وجه دوست نداره منو الان تو مهد بذاره. مامان شديدا" مخالف مهد كودك زير سه ساله و ميگه من بايد از پمپرز و شير گرفته بشم و بتونم كامل صحبت كنم بعد برم مهدكودك. خوب من هم كه از خدامه البته بدم نمياد كه با بچه هاي همسن و سال خودم بازي كنم . ولي پيش مامان و ماماني خيلي بيشتر خوش ميگذره

اسباب بازيهاي جديد من

2010-01-31T20:54:00.000-08:00

از اونجا كه آرنيكا خانم علاقه زيادي داره كه با وسايل بزرگترها مثل كامپيوتر و موبايل بازي كنه تصميم گرفتيم كه براش وسيله بازي مشابه اين وسايل تهيه كنيم. اين بود كه با پدري رفتيم فروشگاه ارمغان و يكسري اسباب بازي براي آرنيكا خانم خريديم تا بلكه دست از سر وسايل من و پدرش برداره ولي زهي خيال باطل!

اين ميز توالت كه تقريبا" همه چيز داره : سشوار، رژلب، لاك، گردنبند، انگشتر، گل سر و دست بند. تقريبا" يك چيزي شبيه ميز توالت مامانه در اشل كوچكتر. ولي همچين منو جذب نكرد چون نه رژلبش ، رژلبه و نه لاكش، لاك. يه جواريي بدم نمياد باهاش بازي كنم ولي وسايل مامان بهتره و خوب ميشه باهاشون همه جا رو رنگي كرد. البته من يكي از رژلبهاي خودم رو همون روزهاي اول گم كردم و در يكي از لاكها هم خودش گم شد!

اين لب تاب كه به نوعي براي آموزش زبان انگليسي هست و نام حيوانات و اعداد رو به انگليسي آموزش ميده! وقتي اين لب تاب رو روشن ميكنم يك شعر قشنگ ميخونه كه من نميتونم باهاش بخونم ولي وقتي خاموشش ميكنم ميگه "باي باي" كه من اين كلمه رو ياد گرفتم و همينطور وقتي اعداد رو ميگه يك جورايي ميتونم اونها رو تلفظ كنم كه فقط خودم ميفهمم!
آن
توووووو
هرييييييي
هورررررررر

نوزده ماهگي

2010-01-30T10:11:00.000-08:00

عروسك خانم ديروز نوزده ماهه شد. خوب الان خيلي چيزها رو از هم تشخيص ميده مثلا" وقتي چايي ميخوره ميگه " داغ " يا وقتي با آب سرد پاهاش رو ميشورم ميگه "سرد" و جالبه كه حالت گفتنش سئوالي يعني انگار از من ميپرسه تو ميدوني كه اين داغه؟ اعداد رو تا ده ميشماره و وقتي تاپ سواري ميگنه شعر تاپ تاپ عباسي رو ميخونه.
وقتي نقاشي ميكشه ميگه "چشم چشم ...." ولي بقيه اش رو يه چيزي ميگه كه فقط خودش متوجه ميشه و بعد غش غش ميخنده! از همه مهمتر اينه كه وقتي ميخواستم تو سن يكسالگي اتاق و تختش رو از خودمون جدا كنم با گريه و واكنش روبرو ميشدم ولي الان جالبه كه بعضي شبها كه از خواب بيدار ميشه و من حوصله ندارم كه بالا سرش باشم ميارمش تو تخت خودمون ، ولي با گريه اش مواجه ميشم كه دستم رو ميكشونه سمت تخت خودش كه يعني منو ببر تو تخت خودم!!!!!!!!!
اتل متل توتوله رو خيلي راحت با پدرش ميخونه!تمام بستگان درجه يك رو تو عكس ميشناسه وقتي ميخواد بگه بابا علي اله ميگه "عل و لالا لا"

18 ماهگي

2010-01-02T02:50:00.000-08:00

خوب بالاخره سن زيبايي 18 ماهگي!متاسفانه بعلت سرماخوردگي مامان هنوز موفق نشده منو ببره واكسن هاي دوره اي رو بزنم . مامان ميگه من واقعا" بزرگ شدم . خوب شايدم براي اينكه ديگه شبها از خواب بيدار نميشم و الكي بهونه نميگيرم. بيشتر متفكر شدم و دوست دارم كارهاي بزرگترها رو انجام بدم. خوب يجورايي از قرطي بازي هم خوشم مياد عاشق رژلب و مداد چشم و عطر و ادكلن هستم. ولي خوب استفاده از اينها ظاهرا" هنوز برام ممنوعه!دوست دارم لپ همه رو بكشم و بوس كنم. عاشق دمپاي و كفشهام هستم دوست دارم تو خونه هم كفش بپوشم البته ماماني خيلي سعي ميكنه كه بهم بگه تو خونه فقط بايد دمپايي پام كنم!
درضمن خاله نيلوفر چند روز پيش برام يك صندلي خرسي زرد خوشگل از دبي آورد كه من عاشقشم. دوست بابا علي اله هم يك خونه براي من و نامي خريد كه در واقع الان من دوتا خونه دارم يكي رو خاله اكرم برام خريد و يك رو دوست بابا علي اله.

HAPPY XMASS 2010

2009-12-23T03:09:00.001-08:00

ديروز با كوشا و كوروش رفتيم جشن كريسمس تو بيبي هاوس زعفرانيه. خيلي خوش گذشت. مامان ساعت 3.5با خاله پريسا قرار گذاشت ولي من طبق معمول ساعت 3 خوابم برد و مامان مجبور شد برنامه قرارش رو با خاله پريسا ديرتر بذاره تا من بيدار شم. بعد از اينكه از خواب بيدار شدم مامان فوري لباسهام رو تنم كرد و رفتيم به سمت ببي هاوس . واي هر چي بگم كه چقدر بهم خوش گذشت كمه! پاپانوئل مهربون منو بغل كرد و بوسم كرد و اونجا يك عالمه دلقك هاي بامزه بودند كه من عاشق كفشهاشون بودم و همش منتظر بودم كه يكي از اونها كفشهاشو رو در بياره تا من بپوشم. اينقدر اونجا بازي كردم و رقصيدم كه وقتي داشتيم از اونجا ميومديم بيرون من ديگه تقريبا" بيهوش بودم. اونجا به من لقب "ماشين كوكي" داده بودند چون اصلا" نميشستم و همش دوست داشتم راه برم و به همه چيز دست بزنم. بعد از شام رفتيم خونه خاله پريسا و اونجا اين انرژي ول كن من نبود و به قول مامان كلي اونجا آتيش سوزوندم تا پدري اومد دنبالمون و رفتيم خونه. وقتي رسيديم خونه ديگه ساعت 12.30 بود كه واقعا" چشمهامو رو نميتونستم باز نگه دارم و بالاخره باطريم تموم شد. جاي همتون خالي!

من و پسر عمو بيغش

2009-12-08T01:39:00.001-08:00

شنبه شب عيد غدير خونه عمو ماني اينا دعوت شديم. من و نامي، پسر عموم خيلي با هم بازي كرديم. نامي تمام اسباب بازيهاش رو به من داد و اجازه داد من سوار چرخش بشم و بازي كنم. اين چند وقت كه مامان بيمارستان بود من از غذا افتاده بودم و زياد غذا نميخوردم. مامان نگران سلامتي من بود و فكر ميكرد بزودي دچار سوء تغذيه ميشم. ولي وقتي نامي شروع كرد به غذا خوردن من هم تمام غذام رو خوردم. مامان تصميم گرفته ايندفعه كه من ناهارم رو نخوردم منو ببره پيش نامي.

تولد شنتيا

2009-12-08T01:32:00.000-08:00

پنجشنبه شب تولد شنتيا بود . به من كه خيلي خوش گذشت چون اكثر خانمهايي كه اونجا بودند مربي مهد كودك شرويلا بودند و همشون منو دوست داشتند و به من گفتند كه از ارديبهشت برم اونجا. اكثر بچه هاي مهد كودك هم اونجا بودند و من از همشون كوچكتر بودم ولي من با همشون بازي كردم و اصلا" هم كم نياوردم. خوب تو تولد كه كلي جو گير شدم و همش رقصيدم.
دوباره از اينجا تولد شنتيا جون رو تبريك ميگم. اين تنها عكسي بود كه من و شنتيا در كنار هم بوديم. آخه شنتيا هم مثله من شيطونه و يك جا نميمونه كه بشه ازش عكس گرفت.

هفده ماهگي

2009-12-08T00:55:00.000-08:00

از دست اين مامان حواس پرت! الان يك هفته است كه من هفده ماهه شدم ولي مامان اينقدر سرش شلوغه كه يادش رفته اينجا بنويسه كه من دارم بزرگ ميشم. روز به روز كنجكاوتر ميشم و دوست دارم همه چيز رو امتحان كنم. دوست دارم از تو پارچ دوغ بخورم. كم كم دارم شعرهايي كه مامان برام ميخونه رو ياد ميگرم:
مامان: عمو زنجير باف
من: ببببب يه
مامان: زنجير منو بافتي
من: ببببب يه
مامان: پشت كوه انداختي
من: بببب يه
صداي گاو و كلاغ و پيشي رو بلدم
وقتي وارد خونه ميشم كفشهام رو در ميارم
ولي هنوز علاقه اي به كارتون ندارم
فقط خاله شادونه و شكر پنير و عمو پورنگ رو دوست دارم.
قدم 85 شده و وزنم 12.100 شده.

بازم تویی داروگر؟

2009-11-16T03:24:00.000-08:00

هرگز نشه فراموش لامپ اضافه خاموش! اوا نه اشتباه خوندم صبح و ظهر و قبل از خواب مسواک بزن مسواک تا دهان تو گردد خوشبو و تمیز و پاک!
تقریبا" از یکسالی یاد گرفتم خودم دندونهام رو مسواک میزنم. ولی هنوز درست مسواک زدن رو یاد نگرفتم برای همین همیشه مسواک رو گاز میزنم ولی باز هم مامانم به این کار من راضیه و میگه بالاخره یاد میگیری! البته هنوز آقای دکتر اجازه نداده که من از خمیر دندون استفاده کنم ولی مسواک خالی رو همینطوری رو دندونهام میکشم.
در ضمن وقتی هم از بیرون میایم پدری منو بغل میکنه که دستام رو بشورم ولی چون هنوز زورم نمیرسه که پمپ جا صابونی رو خودم فشار بدم پدری زحمتش رو میکشه و من دستام رو با صابون میشورم.
از خشک کردن صورتم با حوله اصلا" خوشم نمیاد و دوست دارم صورتم خودش خودبخود خشک بشه راستش رو بخواهید اصلا" از اینکه صورتم رو بشورم خوشم نمیاد. ولی مامان همیشه بازی بازی صورتم رو هم میشوره و با دالی بازی صورتم رو خشک میکنه!

پا تو کفش بزرگترها!

2009-11-14T07:18:00.000-08:00

نمیدونم این چه تبیه بین بچه ها که دوست دارند پا تو کفش بزرگترها کنند. البته من عاشق کفش پاشنه بلندم ولی یکبار که کفش پاشنه بلند پاهام کردم با مخ شیرجه زدم رو زمین، بعد مامان تمام کفش های پاشنه بلندش رو قایم کرد. البته من هم روزی صدبار کفشها رو از جا کفشی میارم بیرون و فقط به کفشهای مامان بسنده نمیکنم. کفشهای پدری رو هم دوست دارم چون هم بزرگتره هم صداش بیشتر.وقتی مجبورم کفش به اون بزرگی رو به زور بکشم به خودم افتخار میکنم که اینقدر قدرتمند شدم. مامان هم همیشه مجبوره تمام کف کفشها رو تمیز کنه چون من دوست دارم با این کفشها همه جا برم حتی تو اتاقم که مامان کف اون رو همیشه با الکل تمیز میکنه . دیروز برای اینکه دل مامان و پدری نشکنه یک لنگه کفش مامان رو پام کردم یک لنگه کفش پدری که به زودی عکسش رو اینجا خواهید دید. نمیدونم امروز این بلاگر چش شده که عکسها رو قبول نمیکنه؟! شاید فردا درست بشه!

دندون یازدهم!

2009-11-10T23:21:00.001-08:00

دیروز 19/08/88 یازدهمین دندونم هم در اومد. یعنی دندون نیش ، پایین، سمت راست. هوراااااااا!

دنیای وارونه!

2009-11-10T23:11:00.000-08:00

تا به حال دنیا رو برعکس دیدید؟؟
من دیدم. چه جوری؟ اینجور اینجور اینجوری!

اول باید مطمئن بشید که زیر پاهاتون و سرتون محکمه!

بعد پاها را به اندازه عرض شونه باز کرده!

البته بعضی وقتها ممکنه تعادلتون رو از دست بدید ولی ناامید نشید و به تلاشتون ادامه بدید..

بعد از بین دو پا دنیا رو برعکس ببینید!

آرنیکا و مورچه

2009-11-10T23:02:00.000-08:00

ای وای این برگه چرا داره راه میره!

صبر کن ببینم کجا سرتو انداختی داری میری!

ای شیطون تو به این گندگی رفتی رو کول یک مورچه کوچولو؟ از هیکلت خجالت نمیکشی؟

صبر کن مورچه کوچولو از دست این برگه گنده نجاتت بدم.

آهان حالا میتونی بری خونتون! بابا این برگه بعد جوری رو کولت سوار بودا!

مسئله بعرنجی به نام لباس!

2009-11-10T22:51:00.000-08:00

تا اومدیم لباس آرنیکا خانم رو در بیاریم از دستمون در رفت و شروع کرد دور حیاط دویدن:

آخ چه حالی میده آدم بعضی وقتها مثله تارزان باشه!

نینو دیگه داری حوصله ام رو سر میبری. یک دقیقه بشین بذار موهاتو ببندم مثله گوسفند شدی!

وای چیش کردی؟؟؟؟ یکی اینو بگیره ببره عوضش کنه!

آخ آخ دیدی ماه رو کثیف کردی! آبرومون رفت حالا من اینجا رو چه جوری تمیز کنم!

آرنیکا و ماه

2009-11-10T22:22:00.000-08:00

عجب ماه بزرگیه، پس چشم و ابروش کجاست؟

ولی چقدر داغه! بذار ببینم میتونم قلش بدم!

پدری بیا دست بزن، نترس من اینجام!

نینو تو هم اینجا بشین تا من موهاتو ببندم!

آفرین دختر خوب! وقتی میخوام موهاتو ببندم گریه نکنیا! میخوام مثله ماهت کنم.

دهمین دندون

2009-11-08T03:58:00.000-08:00

سه روزه که دندون آسیا سمت چپ پایین هم در اومده . دو روز پیش بعد از اینکه فروگلوبین هم رو خوردم مامان میخواست دندونام رو مسواک کنه که دید ای وای دندون آسیاهم در اومده. کلی ذوق کرد و فهمید دلیل اینکه سه روزه من کلافه و بی حوصله هستم چیه. خوب فکر کنم همه یک جورایی منو درک کنند که دندون در آوردن از مراحل سخت زندگی یک بچه شانزده ماهه است. دیشب وقتی پدری اومد دنبالم که منو ببره خونه خیلی کسل بودم وقتی رسیدم خونه مامانم متوجه این کسلی شد فکر کنم یک دندون دیگم هم داره در میاد. و احساسم بهم میگه دندون آسیا سمت راست بالا داره در میاد . آخه خیلی ورم کرده و وقتی هویج رو گاز میزنم نجوییده میندازمش بیرون چون سفتی اون رو نمیتونم تحمل کنم.

درنا برگر

2009-11-02T21:53:00.000-08:00

این کلوچه شکلاتی که میبینید اعلا پسر دایی منه. من که هر موقعه میبینمش میافتم روش و د بوس کردن. خیلی قنبلیه. خیلی هم مهربون و خوش خنده است. مامان که میگه من جیگر بزرگه ام اون هم جیگر کوچیکه. بعضی وقتها هم این کلوچه رو میزنیم تو عسل میخوریمش.
لپاشو نگاه کنید چقدر خوردنیه!
بخولمت گوگولو!

16 ماهگی

2009-11-01T21:28:00.000-08:00

امان از دست مامان فراموشکار. خودم هم که اینقدر مشغله کاری دارم که چهار روزه یادم رفته شانزده ماهه شدم. الان دیگه نه تا دندون دارم.
. با تلفن که راحت صحبت میکنم .
هر چی میبینم صدو بیسست بار میپرسم: " این سیهههههههههههههههه؟" ( این چیه؟)
مامان و بابا رو میگم.
اگه مامان یا بابا یا هر کی هر چی بهم بده میگم " مسی" (مرسی)
وقتی با تلفن با کسی میخوام صحبت کنم میگم "کیه؟"
و خیلی جملات بامزه دیگه
در ضمن نمیدونم چرا فکر میکنم همه بچه ها از من کوچکترند. هی سعی میکنم دلشون رو بدست بیارم تمام اسباب بازیهامو بهشون میدم. دوست ندارم کسی گریه کنه. چون خودم هم بعدش گریه ام میگره. چند روزپیشا که زدم لب تاپ مامانی رو شفتالو کردم. مامانی بهم چشم غره رفت. منم خیلی بهم برخورد. هی تو چشماش نگاه کردم هی خندیدم که اون هم بهم لبخند بزنه ولی مامان خیلی عصبانی بود. آخه خیلی محکم لب تاپ مامان رو زدم زمین و مامان هم فکر کرد که شاید من تمام اطلاعاتش رو پرونده باشم. بخصوص روی عکسهای من خیلی حساسه. در ضمن جدیدا"وقتی حموم میرم سر مامان رو من میشورم.
ولی در هر حال مامان میگه که من خیلی بزرگ شدم و خیلی چیزا رو میفهمم. بنابراین حواسشو جمع میکنه که زیاد جلوی من عصبانی نشه، ناراحت نشه، حرفی نزنه که من یاد بگیرم.
آخه من دارم تمام کارهای بزرگترها رو تقلید میکنم.

اولین ها

2009-11-01T21:10:00.000-08:00

اولین بار که بستنی چوبی خوردم . آخ اینقدر کیف داد که نگو...

اولین بار که استخر رفتم البته بعد از کسب اجازه از آقای دکتر و با اطمینان اینکه استخر کلر نداره.

اولین بار که تونستم بشینم البته به کمک مامانم در دو ماهگی. البته بعدا" دکتر مامانم رو دعوا کرد که ممکنه به کمر من فشار بیاد.

اولین مسافرتم- خانه دریا- مهر 87

مار ماهي!

2009-10-28T08:37:00.000-07:00

لبخند رو كه داريد .. ته دلم قند آب ميكردند.

چند وقت پيشا عمو سعيد زنگ زد به پدري كه اگه برنامه اي نداريد بيايد بريم استخر. با اينكه مامان از سره كار اومده بود و خيلي هم خسته بود ولي بخاطر من و پدري قبول كرد كه بريم اونجا. من كه كلي كيفور شده بودم با يك لبخند رضايت مندانه به مامان نگاه ميكردم مامان هم نامردي نكرد و يك عكس ازم گرفت كه بعدا" ازم مدرك داشته باشه كه از بچگيم بدجنس بودم. طفلي مامان كه تو آب نيومد ولي من و پدري خودكشي كرديم اينقدر كه آب بازي كرديم. بنده رو كه با مايو جديدم ميبينيد. البته بگم اين مايوم بهم گشاد بود چون مايو سبزم رو خونه ماماني جا گذاشته بودم. مامان مجبور شد اين يكي رو تنم كنه كه بهم يك ذره گشاد بود.
منم كه مثله مارماهي تو آب بالا و پايين ميرفتم ولي اگه پدري ولم ميكرد ميترسيدم و گريه ميكردم. تا موقعي كه پدري بغلم ميكرد كلي كيف ميكردم. خلاصه اون شب اينقدر خسته و كوفته بودم كه تا صبح يك سره خوابيدم. خوش به حال مامان كه تونست اون هم اون شب راحت بخوابه!

آرنيكا نگو پيكاسو بگو!

2009-10-28T08:15:00.000-07:00

همممممممم اينم اولين باري كه مامان برام رنگ انگشتي خريد. ولي منو تو تراس نشوند ترسيد يك وقت خدايي نكرده فرشهاشو كثيف كنم. حالا فكر نميكنه شايد من سرما بخورم. فرشا مهمترند يا من؟؟؟؟
منم تمام رنگ انگشتيها رو خوردم خيلي هم از دست پخت مامان خوشمزه تر بودند بعد از اينكه من اين دسته گل رو به آب دادم و رنگ انگشتيها رو خوردم مامان تصميم گرفت برام مداد شمعي بخره. خوب اون هم زياد مفيد نبود چون بعدش تمام مبل هاي مامان رو هم رنگي كردم. مامان هم يك تكه كاغذ بهم داد كه روي اون نقاشي كنم ولي چون من دلم گنده است هميشه هم چيزاي گنده ميخوام و روي كاغذ كوچولو نميتونستم نقاشي كنم. بنابراين مامان يك روزنامه بهم داد كه خيلي بزرگتر از اون كاغذه بود و من هم اونجا دلي از عزا در آوردم.از اين حس مامان هم كه هي دوست داره خلاقيت منو تقويت كنه خوب ميشه سوء استفاده كردا....

تولد مادر بزرگ

2009-10-28T08:08:00.001-07:00

من و پسر عموم نامي تو تولد مامان رباب. مامان رباب اصولا" روش نميشه كه بگه تولدم ولي ما هميشه ميدونيم كي تولدشه و ميريم خونشون. اينجا هم من گيتارمو دادم به نامي كه ناراحت نشه خوب چه ميشه كرد اينم از مهربوني ديگه....

دردل

2009-10-27T03:04:00.000-07:00

چرا هیچکی منو دوست نداره ؟ چرا هیچکی برام کامنت نمیذاره؟ چرا هیچکی هیچی نمیگه؟.... شاید فکر میکنید چون بچه ام هیچی نمیفهمم؟! شاید فکر میکنید چون قدم کوتاه است نمیتونید سرتون رو یکم به سمت پایین کج کنید و منو ببینید؟ شاید چون هنوز بلد نیستم داستان بخونم؟ شایدم چون هنوزبلد نیستم خودم لباسامو بپوشم؟
نه صبر کن... آهان فهمیدم.... شاید فکر میکنید چون خوندن بلد نیستم؟؟؟؟
ولی من همه چیزو میفمم. خندها رو گریه ها رو شادی وغمها رو دردل همه رو میفهمم... از تو چشماشون میخونم. وقتی کسی ناراحته منم ناراحت میشم. کسی منو واقعا" دوست داشته باشه اینو رو هم میفهمم.هر کس بهم لطف میکنه . مفیهمم . واقعا" میفهمما نه اینکه فکر کنید الکی میگم.
درسته که یه چند روزی من و پدری مریض بودیم و من اینجا نمیومدم ولی الان خوبم . خیلی هم خوبم. دوست دارم دوباره بازی کنم. دوست دارم دوباره برم به پسرهایی که دارند فوتبال بازی میکنند نگاه کنم و براشون دست تکون بدم. دوست دارم با مامانم هلولا بازی کنم.... و دوست دارم همتون رو ببینم و براتون بوس بفرستم.

دندونهای آسیا

2009-10-24T02:00:00.000-07:00

خوب تو این هفته گذشته خیلی خوش خوشانم بود چون مامان یک هفته بخاطره من نرفت سر کار، خوب معلومه که به آدم خیلی خوش میگذره . سه شنبه بیست و هشت مهر مامان فکر کرد که من حالم بهتر رفت سر کار ولی وسط های روز که حالم بدتر شد مامان مرخصی گرفت و اومد خونه مامانی که به من برسه. شب وقتی خواستند رو سرم اسپند دود کنند دستم خورد به اسپند دون و دستم رو سوزوندم .اولش چیزی نشون نداد ولی بعدش یک تاول گنده زد که دل همه رو ریش ریش میکرد. ولی خودم که صدام در نیومد بس که من خانمم!!!!!!!!!!!!!
پنج شنبه هم تولد مامان رباب بود که ما رفتیم خونه بابا علی اله و کلی خوش گذشت بس که من رقصیدم خسته شدم و شب غش کردم.
جمعه هم مامان و پدر و مامان رباب رفتند باغ یکی از دوستاشون ولی من چون هنوز کاملا" خوب نشده بود مامان منو نبرد و منو گذاشت پیش مامانی. شب که مامان اومد منو ببره مامانی بهش خبر داد که دندونهای آسیا سمت راست پایین و سمت چپ بالای من در اومده. خلاصه هر دو دندونم دیروز نیش زدند.
دیگه دارم کم کم بزرگ میشما.

مریضی من و تولد مامان

2009-10-20T00:06:00.000-07:00

از چهارشنبه پیش به شدت مریض شدم. شب پنجشنبه با سرفه های خشک شروع شد و فردا صبحش هم با تب. مامان منو برد خونه مامانی و از مامانی خواست که حسابی منو کنترل کنه که وضعیتم وخیم بود سریعا"منو به دکتر برسونن. من حالم اصلا" خوب نبود وقتی مامان از سرکار برگشت من حالم بدتر شده بود. ولی چون چهارشنبه تعطیل بود دکتر خودم رفته بود مسافرت. عصر که پدری دید حالم خیلی وخیمه به موبایل دکتر زنگ زد که اونم گفت فورا" یک جایی ببرید ببینید تشخیص چیه و بعد به من اطلاع بدید. که متاسفانه اونروز یک دکتری رفتم که تشخیص نداد من گلوم چرک کرده. و متاسفانه تا روز شنبه فقط با تایلانول منو نگه داشتند. شنبه دیگه خیلی حالم بدتر شد به طوری که مامان از کارش مرخصی گرفت و اومد پیش من و با پدری عصر رفتیم دکتر که برام چرک خشک کن نوشت . و همون روز اولین آمپول زندگیم رو خوردم که نصف یک دگزامتازون بود تا صدام باز بشه. ولی خیی این چند روز بد بود. دیشب تولد مامانی بود که پدری اومد دنبال ما خونه مامانی و به مامان گفت که بریم یک رستوران شام بخوریم و بعد بریم خونه. مامان که حال منو بد می دید موافقت نکرد ولی پدری به زور ما رو برد رستوران سنتی باربد تو سئول . اولش منو مامان و پدری یک چند دقیقه نشستیم ولی بعد مامان رباب و بابا علی اله و عمه ما اومدند مامان چشماش چهارتا شده بود که بعد کاشف به عمل اومد که پدری میخواسته تولد مامان رو سورپرایز کنه کم کم عمه ممر و عمو مانی اینا هم اومدند و کلی خوش گذشت . موزیک زنده هم اونجا برای مامان تولد مبارک خوندند. و مامان هم اونجا کیک فوت کرد. خلاصه با اینکه من اصلا" حالم خوب نبود و مامان هم بسیار نگران حال من بود ولی کلا" خیلی خوش گذشت.

ذوق ذوق مامان

2009-10-13T01:09:00.000-07:00

امروز صبح که از خواب بیدار شدم مثله همیشه تا موبایل پدری رو دیدم شیرجه زدم روش و تلفن رو برداشتم و برای اولین بار گفتم "کسی نیست". مامان هم کلی ذوق کرد.

روز جهانی کودک

2009-10-10T00:25:00.002-07:00

دیروز هفده مهر هشتاد وهشت برای روز جهانی کودک یک عالمه جشن و برنامه در سطح شهر گذاشته بودند جشن یوزپلنگ ها، جشن خاله شادونه تو پارک آب و آتش، جشنواره نقاشی بچه ها تو کاخ سعد آبادو.... البته هیچ کدوم از اینا زیاد به درد من یکی نمخوردند از اونجا که من هنوز خیلی کوچولوام. مامان دیروز منو برد اول دبن هام یک ژاکت خوشگل برام خرید بعد خاله اکرم هم یک چادر بازی خرید برام که خیلی خوشگل بود. مامان تصمیم گرفت منو ببره جشن یوزپلنگها تو پارک ارم که قبلش چون خاله لی لی زودتر از ما رفته بود به مامان زنگ زد و گفت که خبری نیست بنابراین ما هم اونجا نرفتیم و عوضش با خاله ثری و عمو سعید اینا رفتیم باغ گیلاس . جاتون خالی اولش که رفتیم باغ گیلاس چون از صبحش با مامان و مامانی و خاله اکرم رفته بودیم خرید خیلی خسته بودو تو ماشین مامان خوابیدم . وقتی هم رسیدیم باغ گیلاس بازم خواب بودم ولی وقتی از خواب بیدار شدم و خودم رو اونجا دیدم مثله همیشه خوشحال شدم که هر جایی هستم الا خونه. بعد هم که اومدیم خونه و طبق معمول مامان و پدر نشستند سریال 24 رو نگاه کردند ولی دیگه کم کم داشت حوصله ام سر میرفت شروع کردم به نق زدن. بابا جون یک هفته که خونه نیستید یک امروز هم که خونه هستید بجای اینکه با من بازی کنید هی فیلم میبینید. آخه اینم شد زندگی. ولی مامان آخر ، سرم رو گول مالید و منو برد به زور خوابوند. اینم از روز جهانی کودک که مامان سعی کرد به من خیلی خوش بگذره.

تولد دیبا

2009-10-10T00:23:00.000-07:00

تولد ديبا من كوچكترين بچه اونجا بودم براي همين منو گذاشتن روي ميز!

15 ماهگی

2009-10-04T02:50:00.000-07:00

خوب نهم مهرماه پانزده ماهه شدم. نمیدونم چرا اینقدر زود ماهها میگذره. البته از اینکه دارم بزرگ میشم خیلی خوشحالم. از اینکه دستم به کتری روی گاز میرسه البته اکثرا" جیغ مامان هم چاشنی این شیرین کاری من میشه. چند روز پیشا موبایل پدری رو تو کمد کابینت گذاشتم آخه اونجا گنجینه اشیا مهم من شده. ولی نمیدونم این اسباب بازیها چیه مامان برام میخره من دلم موبایل میخواد دلم لپ تاپ میخواد دلم دستگاه فکس میخواد که هی صدای بوق میده.
آخه اردک آواز خوان هم شد اسباب بازی؟ عروسکی که پستونکشو در میارن گریه میکنه...اینا مال بچه هاست من که بچه نیستم. حالا مامان رو وادار کردم که یک موبایل فعلا" برام بخره!
چند وقت پیشا یک موبایل قراضه که ماله عهده قلقلک میرزا بود رو داد بهم ولی من موبایل خودشو میخوام . اگه اون خوبه چرا خودش برنمیداره؟
در ضمن عاشق پسته خام هم هستم خودم پوستشو میگیرم ولی بجای اینکه خودشو بخورم پوستشو میخورم.

10 مهر- مهمونی مامان

2009-10-03T02:33:00.000-07:00

دیروز دوستهای مامان ناهار اومدن خونمون. وای از دست این دوستای مامان که یکی از یکی شیطون ترند. من اولش که همه اومدن خواب بودم . آخه از صبح هی بازی کردم و چون مامان همش حواسش به آشپزی بود اصلا" به من نرسید و من ناامیدانه مجبور شدم بخوابم. ولی وقتی از خواب بیدار شدم تمام دوستای مامان اومده بودند که برای من هم یک عالمه اسباب بازی آورده بودند دو تا عروسک و یک گوسفند چاقه کوپولو ولی من ازش میترسیدم آخه چشماش یک جوری بود که منو میترسوند . همه سعی کردند که من با گوسفنده آشتی بدن که باهم بازی کنیم ولی من از خر شیطون پایین نیومدم که نیومدم ولی وقتی همه بی خیال شدن کم کم خودم با گوسی جون دوست شدم و با زنگوله اش هی بازی میکردم. اونجا دوباره کلی شیرین کاری کردم که همه قربون صدقم میرفتند. یک عالمه هم رقصیدم با همه. شب دیگه بیهوش شدم چون مامان که داشت سریال 24 رو میدید مجبور شد وسط سریال بلند شه و منو ببره تو اتاقم بخوابونه ولی تا مامان بلند شد که به سمت اتاقم بره تو همین فاصله کوتاه خوابم برد و دیگه چیزی نفهمیدم.

همدان مهر 88

2009-09-30T10:29:00.000-07:00

اينجام غار عليصدر ولي نميدونم چرا همه جا تاريكه!!!

سنندج مهر 88

2009-09-30T10:26:00.000-07:00

اينم همون درياچه قشنگه است. من كه حسابي كيف كردم اونجا.....

مهر 88

2009-09-30T10:23:00.000-07:00

اينم من و آقا كوروش تو خونه خاله آذين قبل از اينكه بريم دم درياچه. من كه خيلي خوشحال بودم. اصولا" من با بيرون رفتن خيلي موافقم حالا هر جا ميخواد باشه براي همين خوشحالم.

دسته گل

2009-09-30T03:12:00.000-07:00

دیروز بیست و نهم سپتامبر ازنظر ماه میلادی من پانزده ماهه شدم. از اونجا که آقای دکتر گفتند که از این به بعد باید یک ماه درمیان برم برای چک آپ بنابراین هنوز وزن و قدمو مامان نمیدونه. شاید نهم مهر که من از نظر ماه شمسی پانزده ماه بشم مامان اندازه گیریهاشو بکنه.
ولی الان مامان میگم. با تلفن حرف میزنم، کتاب میخونم، میتونم بگم چند سالمه، خودم کفشامو در میارم و در ضمن با خودکار روی مجله های مامان رو خط خطی میکنم. در ضمن چند روز پیشا که با مامانی و خاله آذر رفتیم برای من و اعلا لباس بخریم من تو فروشگاه تمام پستونک ها رو امتحان کردم که ببینم کیفیت کدومشون خوب که خانم فروشنده اعصبانی شد و به مامانی گفت باید تمام پستونکها رو بخره چون من اونا رو دهنی کرده بودم. خانم فروشنده نیمدونست من مامور کنترل کیفی هستم. ولی بعدا" که آرومتر شد.دیگه چیزی به مامانی نگفت و ما از فروشگاه که داشتیم میامدیم بیرون زدم تابلوشونو رو هم انداختم.
خوب کردم. مگه نه؟

یک ساله

2009-09-30T03:10:00.000-07:00

شنبه چهارم مهر ماه وقتی ازمن میپرسند:
آرنیکا چند سالشه؟
با انگشت اشاره "یک" رو نشون میدم و مگم "اک". این هم از آموزشهای دایی علی و مامانیه.

سفر سنندج

2009-09-30T00:31:00.000-07:00

چهارشنبه اول مهر با یکی از دوستای مامان ساعت 4 صبح قرار گذاشتیم که بریم به سمت سنندج خونه خاله آذین.وای از این سفر چی بگم که به من یکی خیلی خوش گذشت. جالب اینکه دوست مامان خاله الهه یک پسر سه ساله داشت که اونجا همبازیه من بود. روز اول که به سمت سنندج حرکت کردیم مجبور شدیم از همدان بگذریم که پدری تصمیم گرفت که شهر همدان رو هم بگردیم که جاتون نه خالی مامان اینا که مشغول خرید سفال بودند. من شیطونی کردم و خوردم زمین که سر زانوم رو زخم کردم و این اولین باری بود که من به خودم صدمه میرسوندم. که مامان سریع از داروخانه دیتول گرفت و زانوم رو ضد عفونی کرد. تقریبا" ساعت چهار بعد از ظهر رسیدیم خونه خاله آذین که یک قورمه سبزی خوشمزه هم زدیم تو رگ . من که خیلی گرسنه ام بود تا تونستم قرمه سبزی خوردم حسابی. بعد از ناهار همه رفتند خوابیدند ولی من و کوروش بیدار بودیم که مامان هم مجبور شد بیدار بمونه که ما بلایی سر خودمون نیاریم. من تا تونستم کوروش رو بوسیدم. و مامان خنده اش گرفته بود و با خاله آذین هی قربون صدقم میرفتند. شب همه با هم رفتیم بام سنندج که بسیار جای زیبایی بود که بعدا" عکساشو براتون میذارم. پنجشنبه دوم مهر رفتیم خارج از سنندج و در کنار یک دریاچه زیبا ناهار خوردیم که من اینقدر اونجا خوردم که شب دل درد گرفتم و باز بد قلقی کردم. جمع به سمت تهران راه افتادیم که وسط راه غار علیصدر رفتیم. این اولین بار بود که من غار میدیدم و هی دستامو میکردم تو آب خیلی سرد. درضمن سر تا پام رو هم خیس و گلی کردم. و بعد از دوازده ساعت بالاخره رسیدیم خونه و من تو تخت گرم و نرم خودم یک خواب راحت کردم.

بعد از سفر

2009-09-30T00:28:00.000-07:00

دوشنبه سی شهریور وقتی بعد از چهار روز مامان منو برد خونه مامانی اینقدر دلم برای مامانی تنگ شده بود که دیگه دنبال مامان گریه نکردم مستقیم رفتم تو بغل مامانی و مامان هم رفت سرکار. تازه اونجا مامانی متوجه شد که من دهنم آفت نزده بلکه جای دندونام بود که روی زیر لب پایینم نقش بسته بود. و همون روز تقریبا" خوب شد ولی اونروز کلی با مامانی خوش گذروندیم اینقدر که با من بازی کرد و منو برد بیرون. تا عصر که مامان دوباره اومد دنبالم و رفتیم خونه.

شمال شهریور 88

2009-09-30T00:07:00.000-07:00

پنجشنبه بیست و شش شهریور با دوستای پدری رفتیم خانه دریا. ظهر بعد از اینکه مامان از سرکارش برگشت با عمو منوش و عمو مهدی قرار گذاشتیم که تو راه همدیگر رو ببینیم و بریم به سمت شمال . قرار بود ناهار رو رستوران مرمر تو جاده بخوریم. ام م م م عجب ناهار توپی خوردیم من که هم جوجه کباب خوردم و هم خود کباب ولی اینقدر هوا سرد بود که نوک دماغم یخیده بود. ولی تا تونستم تو رستوران آتیش سوزوندم یکبار هم از روی صندلی افتادم پایین. بعد هم که تا مامان حواسش نبود تا دلم خواست دستامو اینور انور کشیدم چند بار هم زمین خوردم ولی مامان هیچی بهم نگفت انگار تصمیم گرفته بود یکمی منو آزاد بذاره. خلاصه با دیبا کلی دنبال هم دویدیم. تا اینکه پدر اینا دیگه تصمیم گرفتند که راه بیافتن .وای حالا منه بیچاره تو این هوای سرد که آب دستشویی ها هم مثله یخ شده بود باید اون دستای کثیفمو میشستم. مامان بغلم کرددستامو شست ولی من تا تونستم از ته دل جیغ کشیدم ولی تا مامان منو گذاشت زمین دویدم دنبال دیبا و دوباره خوردم زمین. مامان ایندفعه دلش نیومد دستامو با آب سرد بشوره بنابراین یک دستمال کاغذی خیس کرد و با اون دستامو تمییز کرد.

خلاصه تا شمال خیلی تفریحی رفتیم یکجا واستادیم دوغ خریدیم یک جا واستادیم ماهی خریدیم برای ناهار فرداش. یکجا واستادیم چایی خوردیم ولی به قوله پدری هوا بس ناجوانمردانه یخ بود. ولی به من که خیلی این هوا چسبید چون نمیذاشتم مامانم کاپشن تنم کنه.
خلاصه شب ساعت یازده رسیدیم ویلا. فردا صبح با خاله سمیرا و خاله نوشا و دیبا رفتیم سالیان خرید کنیم که اینقدر اونجا هم آتیش سوزندم که تمام کارمندهای سالیان دنبالم بودند که یک وقت من خراب کاری نکنم. بیچاره مامان عرقش در اومده بود اینقدر که دنبال من دویده بود. آخرش هم نتونست خرید کنه و دست از پا درازتر برگشتیم خونه شب هم رفتیم خزر شهر ویلای عمو امیر و خاله نوشین اینا. دم ساحل که من با یک هاپو دوست شدم ولی نمی دونم چرا از من ترسیده بود هی از دستم در میرفت.
فردای اونروز عمو امیراینا اومدن ویلای ماو بعد رفتیم ساحل خانه دریا که دیبا اونجا رفت تو قصر بادی بازی کرد و منو راه ندادند گفتند تو کوچولویی منم چون خیلی خانمم اصلا" گریه نکردم عوضش رفتم اونجا با آهنگی که دم ساحل گذاشته بودند رقصیدم که همه دورم جمع شدند.
یکشنبه عید فطر تصمیم گرفتیم برگردیم تهران که قبلش رفتیم ساحل کلی موتورسواری کردیم. بعد راه افتادیم به سمت تهران ، ناهار رو هم که نارنجستان خوردیم ولی من چون تو ماشین خواب بودم و از خواب بیدارم کردند بد قلقی کردم و تا تونستم گریه کردم طوری که خاله نوشاطفلی ناهارشو نیمه کاره ول کرد و منو بغل کرد برد دم اسباب بازیها . منم که دو روز قبلش یک کلید کثیف تو دهنم گذاشته بودم دهنم آفت زده بود و مامان اینا که فکر میکردند این بدقلقی من بخاطر درد ناشی از آفته به من یک قاشق سیتریزین به زور دادند که همون اون یک قاشق باعث شد که بنده بیهوش بشم و تا خوده تهران بخوابم.
خلاصه اینم از سفر سه روزه ما به شمال که به من یکی خیلی خوش گذشت.
در ضمن مامان تو شمال برای اولین بار برای ظرفهای چینی کوچولو خرید که باهاش بازی کنم که همون روزاول یک قاشق و یک قوری و یک فنجونشو شکوندم.
عکسهای شمال رو هم که دیدین؟!

Bay Watch

2009-09-26T10:16:00.001-07:00

اين هم عكسي از زماني كه غريق نجات دريا بودم. البته خيلي پيشنهادهاي مهمي گرفتم كه تو يك فيلم هم نقش ايفا كنم ولي من كه هنوز نپذيرفتم. حالا بايد يك كم ديگه فكر كنم شايد قبول كردم.البته دستمزدم خيلي بالاست...

27 شهريور 88 - خانه دريا

2009-09-26T10:10:00.000-07:00

سلام هاپو كوچولو بيا بغلم شيرت بدم. نترس بيا . من كه اصلا" از تو يكي نميترسم چونكه تو كوچولوتر از مني البته از نظر قدي.
حالا بدو بيا بغلم موهاتو شونه كنم ببين چقدر زشت شدي موهات بهم ريخته شده.اگه نياي بغلم پيشي رو بغل ميكنما....خودت ميدوني

27 شهريور 88 - خانه دريا

2009-09-26T10:07:00.001-07:00

اين هم نمايي از نيم رخ بنده وقتي موهامو دم اسبي كردم. نگاه كنيد موهام تا كمرمه تازشم

27 شهريور 88 - خانه دريا

2009-09-26T09:58:00.000-07:00

خوب اين هم اولين بار كه من موهامو دم اسبي كردم. البته من كه اجازه نميدم كسي دست به موهام بزنه ولي خاله نوشا وقتي من سرگرم صحبت كردن با موبايل با ماماني بودم زودي موهامو بست منم كه ديدم همه دارند جيغ ميكشند و قربون صدقم ميرند گذاشتم كه كش به سرم بمونه.
البته ده دقيقه بعد خودش باز شد .البته فكر كنم خودش باز شد چون من كه بهش دست نزدم.

27 شهريور 88 - خانه دريا

2009-09-21T10:53:00.000-07:00

القاب انتسابی

2009-09-12T23:46:00.000-07:00

القابی مورد استفاده برای اینجانب:
مامان میگه: لبخند خدا ، آیه قرآن
پدری میگه: خانم طلا، عشق کوچولو
عمه ممر میگه:خانمچه، پا بلند، چشم قشنگ
خاله اکرم میگه: عسل مسلی
خاله ثری میگه: قرشمال
مامانی میگه: خانم، شیطون
دیگه...

15 شهریور 1388

2009-09-08T00:31:00.000-07:00

امروز مصادف با 15 شهریور دندون پیشین" بی" پایین سمت چپم نیش زد.
هورااااااااااااااا

13 شهریور 1388

2009-09-05T12:08:00.000-07:00

جمعه این هفته که گذشت با دیبا اینا رفتیم پارک آب و آتش . اولش که اینقدر من کیفور شدم واسه خودم می چرخیدم و جیغ می کشیدم و با همه صحبت میکردم. با همه بچه های تو پارک صحبت و بازی کردم این عکس هم اولش بود که من هنوز به آبا نرسیده بودم.ببینید چقدر خانمم....

شهریور 1388

2009-09-05T11:58:00.000-07:00

این هم سایز پای من در 14 ماهگی که 22 شده . یک کمی هم کوپولوه!

من و دوستام!

2009-09-05T11:50:00.000-07:00

این هم آخر همون مهمانی سالگرد عروسی دوست پدریه... من و دوستام با هم بودیم . در ضمن من لباسمو عوض کردم چون دیگه حوصله قرطی بازی نداشتم.

27 مرداد 1388- سالگرد ازدواج دوست پدری

2009-09-05T11:37:00.000-07:00

خوب اینم از سالگرد عروسی دوست پدری . موقعی که ما رسیدیم اونجا من در خواب ناز بودم . یکساعتی رو خوابیدم تا اینکه از سر و صدای آهنگ و آدما از خواب بیدار شدم. پنج دقیقه اول اسکرین سیورم کار میکرد و به همه تو خواب لبخند میزدم ولی بعد که خواب از سرم پرید یک آتیشی سوزوندم که نگو....بعد هم اونجا یک عالمه دوست پیدا کردم که با همشون هی میرقصیدم همه اونجا هی قربون صدقم میرفتند ولی من که به روی خودم نمیاوردم.

سر کاری!

2009-08-28T22:55:00.000-07:00

دیروز عکس پدر بزرگو برداشته بودم داشتم داغونش میکردم که پدری گفت آرنیکاجان اونو بده به من بابایی، منم خودمو زدم به اون راه و به جای عکس قوطی خالی کبریتو بهش دادم. دوباره پدری گفت نه بابایی اونو بده به من ، منم گشتم روی زمین یک لنگه جوراب پیدا کردم و دادم به پدری ، دوباره پدری گفت: نه آرنیکا جان اونی که تو دستت بده به بابایی، منم آخر سر پیرهن آبی خودشو بهش دادم.
چرا بزرگترها هر چی ما برمیداریم رو میخواهن . مگه ما هر چی اونا بر میدارند میخواهیم؟؟؟؟

2009-08-26T00:06:00.000-07:00

یاد گرفتم که سوئیچ ماشینو بذارم سرجاش . یاد گرفتم که سوکت برق لب تاب پدری رو تو جاش میذارم. یاد گرفتم بگم "برو بابا". عاشق تلفن حرف زدنم وقتی مامانی تلفن همه رو می گیره که من باهاشون صحبت کنم سرشونو میبرم. خوب میکنم! مگه نه؟ تازه یاد گرفتم با شلنگ به گلها آب بدم و به پسر محمد آقا باغبون کمک کنم. آخه من بهتر از اون بلدم به گلها آب بدم. الانی هم با رنگ انگشتیام یک اشکالی رو طراحی میکنم که رامبراند عمرا" بتونه حتی طراحی اولیه اش رو هم در بیاره. دیگه دیگه .... خیلی کارهای دیگه بلدم . آهان یادم رفت یاد گرفتم که مامانی وقتی میخواهد عوضم کنه چه جوری عصبانیش کنم. کافیه یکمی چیش کوچولو از خودت در وکنی . همین. تا بعد ببینم چی میشه.

2009-08-17T02:04:00.000-07:00

من که بدون مامان نمیتونم بخوابم یا اون باید بیاد تو تخت من یا من باید برم تو تخت اونها

2009-08-16T04:13:00.000-07:00

آرنیکا خانم الان دیگه 13 ماهه شده. اسم مامانو کاملا"تشخیص میده که باید ب کی بگه. لغت "نه" رو میدونه کجا باید استفاده کنه. وقتی زنگ خونه رو میزنن "کیه" میگه. به سمت اشیا اشاره میکنه و با اون زبون شیرینش میگه "این سیه" . خاله سعیده هم یک عروسکه کوچولوی آهنگ دار براش خریده که وقتی آهنگ میزنه دخملک باهاش میرقصه!
چند روز پیش که خونه دیبا جون بودیم حضرت والا با رنگهای انگشتی دیبا شروع کرد نقاشی کردن ولی اول یک کم مزه مزه کرد ببینه اگه خوشمزه است ترجیحا"بخورتشون. ولی مامان بیچاره بیش از 10 بار رفت دستاشو شست.
چه کنیم که دخمل اینقدرشیطون و قرطیه!!!!

5 شنبه این هفته مصادف با29 مرداد تولد دوست آرنیکا خانم "کوروش" هست که حتما" عکساشو براتون میذارم.

2009-06-10T22:59:00.000-07:00

You little one are mommy's heart
I knew it right from the start
the way you hold my finger tight,
when we're alone late at night.
When I cradle you in my arms
you smile and show all your charms.
Then you drift off to sleep
sometimes I can’t help but weep,
how lucky I have become
to actually be the chosen one.
To have and hold a child like you
now life seems to good to be true.
So I look up at the sky so blue
and thank the heavens for giving me you!

First Nouroz

2009-06-10T03:52:00.000-07:00

به به چه روزه خوبیه امروز. من که تا به حال تو عمرم یک همچین روزی رو ندیده بودم بهش میگن عید یا نوروز. ولی من به این چیزا اهمیت نمیدم. اون چیزی که برام مهمه کادوهایی بود که بهم دادند یک لباس از طرفه عمه ممر . عروسک از طرفه عمو مانو، یک عروسکه دیگه از طرف پدری و مامانی بتول، از طرف عمی ما و مامان رباب هم که لباس و یک عالمه چیزای دیگه که بقیه فک و فامیل لطف فرمودند و اینجانب را کلی کیفور فرمودند. فکر کنم بازم ماه دیگه عید باشه . باید خودم برای عیدی گرفتن آماده کنم.

First Meeting with World

2009-06-10T02:47:00.000-07:00

2009-06-10T02:22:00.000-07:00

peek a boo

بازی مورد علاقه منه!!!!!!!

My Father & I in Picnic

2009-06-10T02:18:00.000-07:00

بستري شدن در بيمارستان سجاد

2009-06-10T01:57:00.000-07:00

سه روز بعد از بدنيا اومدن من؛ مامان و ماماني و مامان رباب منو برداشتند بردند آزمايش غربالگري كه چشمتون روز بد نبينه . اونجا متوجه شدند كه من زردي دارم و زردي رو 14 بود. همونجا منو از درمانگاه طالقاني تو تجريش بردند بيمارستان پاستورنو تا دكتر اطفال من بياد و منو معاينه كنه. بعد از اينكه معاينه كرد گفت بايد هفتاد و دو ساعت تو دستگاه بخوابه اين بود كه منو معرفي كردند بيمارستان سجاد كه اجازه بدند مامانم هم با من بمونه آخ كه چه روزهاي سختي بود. شب اول پدري و مامان با هم موندن و چون اونجا تخت براشون نبود رو صندلي خوابيدن . چه خوابيدني تا صبح جفتشون بال بال زدند. صبح ماماني اومد بيمارستان كه سر بزنه پدري رو راهي خونه كردند كه بره يك خورده به خودش برسه. چون پدري از كار و زندگي افتاده بود و بايد ميرفت كارگاهش سر ميزد. شب دوم خاله ميترا پيش مامان موند و وقتي دكتر اومد اينقدر مامان غر زد كه دكتر مجبور شد كه منو تو دستگاهي كه هشت تا چراغ داشت كه اينجوري زودتر خوب ميشدم.روز سوم وقتي دكتر منو چك كرد گفت ميتونه مرخص شه. قند تو دل مامانم آب شد. و اما بگم از سرتق بازيهاي خودم كه روز اول تا منو گذاشتن تو دستگاه و چشمام رو بستن اينقدر جيغ كشيدم و دستم رو گرفتم روي ميله پليت و خودمو كشيدم به سمت بالا. خانم پرستار هاج و واج منو نگاه ميكرد. مامان رباب شب اول كه اومد اونجا با سرنگ به من شير و آب قند ميداد كه آب بدنم تو دستگاه تموم نشه . مامان و بابا هم از ترس اينكة يك وقت روكش چشم من كنار نره اصلا" اون شب رو نخوابيدن. شب دوم بابا علي اله و عمو مرداويج اومدن ديدنم كه ازم چند تا عكس هم انداختن. خلاصه زياد روزهاي خوبي نبود خيلي هاي اومدن ديدنم خيلي ها هم به مامان زنگ زدند. ولي بالاخره بعد از سه روز اومدم خونه . تا ده روز هم پي پي نكردم. بعد از ده روز كه رفتيم پيش دكتر برادران برام فنوباربيتال داد تا زرديم بهتر بشه. همون روز هم تو مطلب دكتر پي پي كردم كه دكتر به مامان گفت كه اينا مكونيوم كه دارم دفع ميكنم. خلاصه بعد از ده روز زندگي به روال عادي برگشت.

تیر 87

2009-06-10T01:50:00.000-07:00

من در تاریخ نهم تیرماه هشتاد و هفت مصادف با بیست و نهم ژوئن دوهزار وهشت در روز یکشنبه ساعت 13:30 در بیمارستان پاستور نو توسط مادر بزرگم متولد شدم. قرار نبود من در این روز به دنیا بیام شب قبلش تولد عمه مرسده بود و مامانی و پدری و بقیه افراد فامیل همه خونه عمه مرسده بودند. مامان رباب که حاله مامان رو دیده بودند گفتند که از ساعت دوازده شب به بعد مامان دیگه چیزی نخوره تا فرداش برند سونوگرافی و وضعیت منو اونجا کنترل کنند. فردای اونروزحدود ساعت یازده مامان و پدری رفتند بیمارستان فرهنگیان و مامان رباب هم خودشون اومدند اونجا وقتی رفتیم اونجا مامان رو سونو کردند مامان رباب گفت که بچه رو باید همین الان در بیاریم وگرنه میره. نمیدونم چرا ولی همون لحظه تصمیم گرفتند که مامان رو آماده کنند و ببرند بیمارستان تا من رو بدنیا بیارند. مامان که کلی هول کرده بود از مامان رباب خواهش کرد که یک روز دیرتر این کار بکنند ولی مامان رباب قبول نکرد برای همین مامان و پدر رفتند خونه که وسایل من و مامان رو بردارند و برند بیمارستان پاستور نو. وقتی تو راه بودند با مامانی و خاله اکرم هم تماس گرفتند و گفتند که دارند میرند بیمارستان و برای ورود من آماده میشند. مامان که تقریبا" از یک هفته پیش آماده ورود من بود تمام وسایلش رو آماده کرده بود برای همین وقتی رسیدند خونه دیگه معطل نکردند و وسایل رو برداشتند و رفتند بیمارستان. از اونطرف عمو مرداویج که کلاس بود هم باهاش تماس گرفتند که حتما" سر عمل باشه. وقتی رسیدند بیمارستان مامان خیلی احساس تنهایی میکرد .
مامان رفت اتاق عمل که لباس بپوشه که خاله اکرم رسید و شروع کرد از مامان فیلم گرفتن. پیش خودمون باشه مامان دستاش میلرزید و سعی میکرد خونسردیشو حفظ کنه. مامانی هم خیلی زود خودشو رسوند. مامان دیگه آماده شده بود قبل از رفتن به اتاق عمل از مامان رباب خواهش کرد که اجازه بده نماز بخونه ولی هنوز اذان ظهر رو نگفته بودند. مامان رباب هم به خانم پرستار گفت یک جا نماز بده بذار نماز بخونه که آرامش بگیره. مامان هم وضو گرفت و واستاد نماز خوندن. بعد رفتند که صدای قلب منو بشنوند که خانم پرستار به مامان گفت: بچه پسره ! مامان گفت نه دختره بعد خانم پرستار گفت پس چرا تپش قلبش اینقدر قویه. که مامان کلی هول کرده بود پیش خودش فکر کرده بود نکنه من دوجنسی هستم. و بالاخره مامان و عمو مرداویج و مامان رباب و بقیه خانم پرستار ها و ماماها رفتند تو اتاق عمل. دکتر بیهوشی هی داشت سر به سر مامان میذاشت که مامان از هوش رفت و بالاخره لحظه موعود و من بدنیا اومدم.